با من پرواز کن از حسانFly With Me by Hesan

بعضی آدم‌ها وارد زندگی‌ات نمی‌شوند که بمانند؛

می‌آیند تا چیزی را در تو بیدار کنند که مدت‌ها فراموشش کرده بودی.

او از همان آدم‌ها بود.

کنارش همه‌چیز سبک‌تر می‌شد.

خیابان‌ها کوتاه‌تر، شب‌ها آرام‌تر و نگرانی‌ها برای چند ساعت بی‌اهمیت‌تر.

هیچ‌وقت نگفت «دوستت دارم».

شاید لازم هم نبود.

یک شب، وقتی باد آرامی می‌وزید و شهر زیر نورهای دوردست خواب‌آلود به نظر می‌رسید، فقط نگاهم کرد و گفت:

«اگه می‌تونستی همین الان همه‌چی رو جا بذاری و بری، کجا می‌رفتی؟»

خندیدم و گفتم:

«جایی که هیچ‌کس منو نشناسه.»

چند ثانیه سکوت کرد.

بعد دستش را به سمتم گرفت و گفت:

«پس بیا.»

گفتم:

«کجا؟»

گفت:

**با من پرواز کن.**

نمی‌دانستم منظورش سفر بود، عشق بود، فرار بود یا فقط چند ساعت رهایی از زندگی‌ای که زیادی جدی گرفته بودیم.

اما دستش را گرفتم.

و شاید همان شب فهمیدم آزادی همیشه این نیست که تنها باشی.

گاهی آزادی یعنی کنار کسی باشی که مجبور نیستی پیش او نقش بازی کنی؛

کسی که کنارش می‌توانی همان آدمی باشی که واقعاً هستی.

**Fly With Me** برای من بوی همان لحظه است؛

لحظه‌ای بین ماندن و رفتن، بین ترس و جسارت، بین عشق و آزادی.

یک دعوت ساده:

**با من پرواز کن؛

نه برای اینکه از دنیا فرار کنیم،

برای اینکه چند لحظه بالاتر از آن زندگی کنیم.**