تام فورد لاست چریTom Ford Lost Cherry

برای من Lost Cherry فقط یک رایحه نیست؛ یک شخصیت کامل دارد.

حسش شبیه بانویی‌ست با پاهای کشیده و لباس مجلسی قرمزِ تیره، در شبی تاریک. برق غرور از نگاهش پیداست؛ زنی شجاع، قوی، مغرور و به‌شدت اغواکننده. حضوری که لازم نیست برای دیده‌شدن تلاش کند؛ همین که وارد شود، نگاه‌ها ناخودآگاه سمتش می‌رود.

شاید دوگانگی بین تلخی بادام و شیرینی گیلاس باعث شده این عطر یونیسکس معرفی شود، اما برای من سوی زنانه‌اش خیلی پررنگ‌تر است. بادام تلخ اینجا قرار نیست فقط رایحه را متعادل کند؛ انگار وظیفه‌اش این است که نگذارد این زن بیش از حد شیرین و دست‌یافتنی به نظر برسد. به او قدرت می‌دهد، کمی سردی و غرور اضافه می‌کند و جذابیتش را جدی‌تر می‌کند.

شروع عطر مست‌کننده است؛ شراب گیلاس سیاه در کنار تلخی بادام. کمی که می‌گذرد، ترشی آلبالو خودش را بیشتر نشان می‌دهد، اما سنگینی بادام همچنان با قدرت در پس‌زمینه باقی می‌ماند. بعد هم رگه‌ای از گل رز آرام وارد می‌شود و به این فضای قرمز و تاریک، کمی ظرافت زنانه اضافه می‌کند.

ساختار رایحه شاید پیچیده نباشد، اما شخصیتش بسیار قوی است؛ سنگین، جسور و اغواکننده.

حتی رنگ قرمز شیشه‌اش هم برای من بخشی از همین داستان است. Lost Cherry را کنار یک لباس چرم مشکی یا یک لباس مجلسی قرمزِ تیره تصور می‌کنم؛ عطری برای زنی که از زنانه‌بودنش خجالت نمی‌کشد و برای جلب توجه هم نیازی به شیرین و معصوم بودن ندارد.

⚠️ این عطر شاید انتخاب مناسبی برای خانم‌هایی که رایحه‌های خیلی شیرین، لطیف و دخترانه دوست دارند نباشد. حتماً قبل از خرید امتحانش کنید؛ Lost Cherry از آن عطرهایی‌ست که یا با شخصیتش ارتباط می‌گیرید، یا ممکن است اصلاً دوستش نداشته باشید.